De start

December 1983. In Glendale, een buitenwijk van Los Angeles, maken de Walt Disney Imagineers zich klaar om te feesten. De feestdagen komen er immers aan, en eerder dat jaar zijn de bouwwerken aan Tokyo Disneyland in Japan voltooid. Reeds enkele maanden na opening blijkt het Japanse park een echte goudmijn te zijn. Maar Disney is niet gelukkig met het succes in Japan, het park is een beetje het slachtoffer van zijn succes en vooral: het park is niet in handen van Disney. Meer zelfs, Disney heeft zelf geen cent uitgegeven aan de bouw van Tokyo Disneyland. The Oriental Land Company, een consortium van grote Japanse bedrijven, heeft de bouw van het park gefinancierd en baat het uit. Enkel uit licenties voor het gebruik van de figuren en attracties en uit 5% van de merchandise verkoop kan Disney geld slaan. Tokyo Disneyland was wel het bewijs dat het concept van een Disney park ook aanslaat buiten Amerika.  De volgende keer zou Disney het wel goed doen in plaats van toe te kijken hoe iemand anders met de inkomsten gaat lopen. In Los Angeles vragen de Imagineers zich af wat hun volgende project zou kunnen worden. Bij het bekijken van de archieven realiseerden ze zich dat zowat elk land in de wereld ooit een aanvraag ingediend heeft bij Disney om een themapark te bouwen. De Imagineers komen tot de conclusie dat het volgende Disney park zeker in Europa zou moeten gebouwd worden.

Toen in 1984 Michael Eisner en Frank Wells het management team van Disney vervoegden, kwam het Europese project weer ter discussie. Het nieuwe management vond dat de tijd rijp was voor een volgende stap. Uit een door Disney aangevraagd marktonderzoek bleek dat de meeste bezoekers aan Euro Disney uit Engeland, Duitsland en Italië zouden komen. En wanneer je iets wil bouwen dat zo dicht mogelijk bij deze drie landen ligt, kom je al snel in Frankrijk uit. Uiteindelijk heeft men 1.200 mogelijke locaties doorheen Europa bestudeerd, en zijn de onderhandelingen tussen Disney en de verschillende overheden gestart. Disney heeft een groot voordeel bij de onderhandelingen: overal waar Mickey Mouse eerder een park geopend had, waren duizenden nieuwe jobs gecreëerd. Om nog maar te zwijgen van de miljoenen bezoekers die het park elk jaar zouden bezoeken. Eén voor één werden de locaties bezocht en bekeken. Men weerhield 2 locaties: Marne-La-Vallee bij Parijs en het Spaanse Salou (waar nu Port Aventura ligt). Het park in Spanje bouwen zou de meest voor de hand liggende oplossing zijn, het weer is er het grootste deel van het jaar immers vergelijkbaar met dat van Orlando. Marne-La-Vallee ligt dan weer dicht bij Parijs en is ook centraal gesitueerd binnen West-Europa. Dat laatste is een belangrijke factor voor het welslagen van het nieuwe resort: de voorgestelde locatie ligt op minder dan 4 uur rijden voor 68 miljoen mensen, en op twee uur vliegen voor ongeveer 300 miljoen mensen. 

In 1985 reisde Jay Rasulo naar Parijs om te onderhandelen over 1943 hectare bietenvelden in Marne-La-Vallée voor de prijs van $5.000 per hectare. De toenmalige Franse President Mitterand zette zich persoonlijk in om Disney naar Frankrijk te halen. Maar de Franse overheid had hier een goede reden voor, de werkloosheid in de regio van Marne-La-Vallée was bijzonder hoog en van economische ontwikkelingen was zo goed als geen sprake. De condities die de Franse overheid aanbood maakte de keuze simpel. Naast financiële steun zou Frankrijk een groot deel van de infrastructuurwerken op zich nemen: een nieuwe snelweg en een TGV-verbinding tussen het park en de rest van Europa. Allemaal op kosten van de Franse belastingbetalers.

Op 18 december 1985 kondigt Walt Disney Productions aan om Disneyland in Frankrijk te bouwen, nadat eerder Michael Eisner en de Franse Premier Fabius een overeenkomst getekend hadden. Het zou nog anderhalf jaar duren, tot 24 maart 1987, vooralleer Eisner en de toenmalige Premier Chiraq het 400 pagina's dikke contract tekenen. Met een investering van 4 miljard dollar was Euro Disneyland, na de kanaaltunnel, het grootste bouwproject in Europa.

Begin augustus 1988 startten de bouwwerken. Een jaar later zakte Michael Eisner af naar de Parijse beurs voor de lancering van het Euro Disney Aandeel. Een grote groep journalisten uit heel Europa was bij elkaar gekomen om te luisteren naar de speech van Eisner. Maar toen hij zijn speech afstak gooiden een aantal protestanten met eieren en zwaaiden met 'Mickey, Go Home'-plakaten. Een groot aantal Fransen vond immers dat Euro Disney schade zou aanbrengen aan de Franse cultuur. Franse Intellectuelen omschreven het park als een culturele Chernobyl. Maar het park zou wel een belangrijke boost geven aan de economie in de Parijse regio. In 1990 werd Espace Euro Disney geopend, hier werd aan het publiek getoond wat Disney aan het bouwen was. Vanaf september 1991 is men gestart met het aanwerven van castmembers. Ondanks het feit dat de bouwwerken te maken kregen met strenge winters, extreem nat weer en obussen uit de Eerste Wereldoorlog verliepen de werken zoals gepland. Euro Disney opende eerst zijn deuren voor zijn werknemers, de sponsers en hun families, einde maart 1992. De pers mocht het park betreden op 11 april 1992, en een dag later op 12 april om 9u01 stipt opende het park zijn deuren voor het grote publiek. Het vertrouwen was groot, de verwachtingen hoog. "Mijn grootste vrees is dat we té succesvol zullen zijn", verklaarde Euro Disney baas Robert Fitzpatrick.

En toen ging het mis...

Voor de openingsdag verwachtte Disney veel volk, heel veel volk. Sommigen dachten zelf dat 500.000 mensen deze opening wilden meemaken. Uiteindelijk bleef de teller die dag staan op amper 20.000 mensen. Dit kan het gevolg geweest zijn van de vele protestacties tegen het park. Tijdens de eerste openingsdagen werd een belangrijk elektrisch circuit doorgeknipt en verschillende wegwijzers naar het park werden vernield. Vele Europeanen vonden ook dat Disney's definitie van plezier - hoge ingangsprijzen betalen om een alcoholvrij park te betreden met ellenlange wachtrijen en onbetaalbaar slechte fastfood - niet strookte met de hunne. Desalniettemin was Disney best tevreden met de Europese openingsdag: van alle disneyparken was dit de vlotst verlopen opening.

De kosten om de eerste fase van het resort, het Euro Disneyland Park, de hotels en het golf complex, te bouwen lagen een stuk hoger dan verwacht. Van alle Disneyparken is Disneyland Parijs het mooist gedecoreerde en meest gedetailleerde park. Hadden ze indertijd een kleiner en minder duur park gebouwd (zoals Disneyland Hong Kong) dan had het resort theoretisch een betere return on investment gehad. De bezoekersaantallen vielen de eerste maanden enorm tegen: op sommige dagen liepen er amper 25.000 mensen in het park, in plaats van de verwachte 60.000. Europa bevindt zich op dat moment nog steeds in een zware economische recessie. De Europeanen kochten minder merchandising dan oorspronkelijk gedacht.
Tegen mei 1992 hadden reeds 3.000 castmembers ontslag genomen omwille van de miserable loon- en werkomstandigheden. In augustus van dat jaar heeft men de verwachte jaarlijkse bezoekersaantallen verlaagd van 11 naar 9 miljoen. In de acht maanden dat het park in 1992 open was ontving het 8,4 miljoen bezoekers. Maar de bezoekers waren dagjesmensen, het park kon immers perfect op één dag bezocht worden. Disneyland was gebouwd voor mensen die daar met vakantie gingen en dus in de hotels zouden verblijven. Van bij de opening had het resort reeds 6 hotels, goed voor 7.000 hotelkamers. 6 hotels voor één park dat je in één dag makkelijk kan bezoeken. (Ter vergelijking, Walt Disney World opende indertijd met slechts twee hotels). Tevens ben je met de trein in minder dan een uur van hartje Parijs in Disneyland; Parijs, zelf al een drukbezochte toeristische locatie met een overvloed aan hotels. Het park draaide best goed, maar de hotels bleven leeg. Dit had een enorme impact op het bedrijf. In de eerste winter moest Euro Disney het New Port Bay Club hotel gesloten houden, dit hotel is het grootste van het resort en indertijd het grootste van Europa. De financiële problemen van Euro Disney SCA kan je duidelijk zien in de beurskoers: toen het aandeel in november 1989 geïntroduceerd werd was het EUR 10,98 waard, vandaag de dag schommelt dit nog maar rond 10 eurocent.

Begin 1994 bevond het bedrijf zich in enorm slechte financiële situatie en het gerucht dat het park op de rand van het faillissement stond ging de wereld rond. Crisisgesprekken tussen Disney en de banken kwamen tot een hoogtepunt in maart 1994 wanneer Disney de 38 banken een ultimatum oplegde. Disney zou genoeg geld voorzien om het park te kunnen openhouden tot het einde van de maand. Maar wanneer de banken niet akkoord zouden gaan om de schuldenlast van 1 miljard dollar te herstructureren zou de Walt Disney Company het park sluiten, zich terugtrekken uit Europa, en de banken achterlaten met een failliet pretpark en een groot gebied aan bijna waardeloos onroerend goed.
Disney forceerde de banken door te dreigen dat ze op de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering op 15 maart geen andere keuze hadden dan de aandeelhouders mede te delen dat het park zou sluiten. Nog meer druk op de banken kwam van Disney's CEO Michael Eisner die het spel slim speelde en publiekelijk meedeelde dat het park zou sluiten eind maart 94 indien de banken de schulden niet zouden herstructureren.
Op 14 maart '94 gaven de banken zich gewonnen en gaven toe aan de eisen van Disney. De interestbetalingen van de komende twee jaar werden afgeschreven, en de verdere afbetalingen zouden drie jaar uitgesteld worden. Als wederdienst betaalde Disney 210 miljoen dollar aan openstaande rekeningen, 510 miljoen dollar voor 49% van de geschatte waarde van het park en herstructeerde de lening van 210 miljoen dollar voor bijkomende attracties. Ook moest het park gedurende vijf jaar geen royalties meer betalen aan The Walt Disney Company. Er kwam ook hulp uit het Midden-Oosten: Prins Alwaleed, een saoedische sjeik, investeerde stevig in het het park door 23% van de aandelen te kopen.

De tijden veranderen...

Tegen augustus 1994 heeft het park eindelijk zijn draai gevonden en zijn zelfs alle hotels volgeboekt tijdens het hoogseizoen. Het park opent twee nieuwe attracties: Casey Jr. en Les Pays de Conte de Fées. In oktober van datzelfde jaar verandert de naam van het park in Disneyland Paris om enerzijds meer gelinkt te zijn met de stad en anderzijds om niet meer geassocieerd te worden met de slechte reputatie die ondertussen gelinkt was met de naam Euro Disney. Op hetzelfde moment verlaagt het park zijn horecaprijzen aanzienlijk. Ondanks een terugval in bezoekersaantallen van 10%, veroorzaakt door de negatieve publiciteit omwille de eerdere financiële problemen, kan het park het jaar toch afsluiten met bemoedigende cijfers en een pak minder verlies dan de voorgaande jaren (van 1,2 miljard dollar naar 400 miljoen dollar) . Eind maart 1995 is de top van de Walt Disney Company er zelf van overtuigd dat het park dat jaar nog break even zal draaien. En inderdaad, met wat hulp door de opening van Space Mountain op 1 juni kan het park in november 1995 zijn eerste positieve financiële resultaten voorleggen.

In 1996 opent in Disney Village het cinemacomplex van Gaumont en een jaartje later het restaurant Planet Hollywood. Tijdens deze twee jaren blijven de financiële cijfers stabiel en starten ook de bouwwerken aan het prestieuze Val d'Europe project. 1998 is het jaar dat Frankrijk het WK voetbal organiseert. Alhoewel dit geen positieve invloed heeft op de bezoekersaantallen van Disneyland, bezoeken toch 12,7 miljoen mensen het park. Ook beginnen de bezoekers steeds meer en meer te spenderen in het park. De Benelux, Frankrijk en Engeland vormen 70% van de bezoekers, hotel New Port Bay Club opent een state-of-the-art convention centre en het "Tinkerbell's fantasy in the sky"-vuurwerk uit Walt Disney World komt naar Parijs.
Dat jaar vervalt ook het uitstel van afbetaling dat Disneyland Paris van de banken gekregen heeft en moet het park opnieuw royalty's betalen aan de Walt Disney Company. Ondanks de hogere inkomsten daalt de winst van het park. De nieuwe "Wonderful World Of Disney"-parade rijdt voor het eerst door het park.

1999. Disney Village blijft verder groeien door de bouw van het Rainforest Cafe en McDonald's en er wordt gestart met de bouw van de Walt Disney Studios. Captain EO, de 3D-film met Michael Jackson in de hoofdrollen wordt vervangen door Honey, I shrunk the audience. Omdat de vakantieperiodes niet gelijk zijn over alle Europese landen, wordt bij de verkoop van packages vooral de nadruk gelegd op weekends. Ook breidt het park zijn seizoensentertainment uit. Onder andere Halloween en Kerstmis zorgen er voor dat de hotels tijdens weekdagen een bezettingsgraad hebben van 82% en zelf volgeboekt zijn tijdens de weekends. Het tweede park wordt aangekondigd en de bouwwerken starten meteen.
Het noodlot slaat op 26 december '99 echter weer toe wanneer een zware storm over het park trekt en veel beschadigingen en vernielingen aanbrengt bij de Davy Crockett Ranch en de Evenemententent in Disney Village (waar op dat moment de show Crescend'O plaatsvindt). Het park wordt urenlang gesloten voor alle publiek. Een ware ramp tijdens het drukke kerstweekend.

Het magische jaar 2000 brengt de introductie van het FastPass systeem met zich mee. De Indiana Jones coaster rijdt vanaf nu achteruit en de Tarzan show wordt dagelijks opgevoerd in het Chaparral theater. Ook het mooie Agrabah Cafe wordt geopend in het park, maar het restaurant lijkt bij aanvang meteen vervloekt, daar het niet lang na opening getroffen wordt door een brand. 55% van de bezoekers komt dat jaar uit Frankrijk en Engeland, en ook uit Duitsland komen meer en meer mensen afgezakt naar Marne-La-Vallee.  In 2001 is de bezettingsgraad van de hotels maar liefst gestegen tot boven de 86%, waarmee het Europese resort zelf beter scoort dan Walt Disney World. Het Disneyland Park verwelkomt zijn 100 miljoenste bezoeker en het management kondigt aan dat het tweede park zal openen op 16 maart 2001. Op het moment dat de toekomst Disneyland Resort Parijs toelachte en veelbelovend is, zou het noodlot nogmaals toeslaan.

Europa is niet zoals Amerika

Bij het plannen van het park in Japan in de jaren '70 lieten de Japanners meteen weten dat ze kwamen voor Disney, dat ze kwamen voor Amerika: "Geef ons geen Japan, dat kennen we". Disney dacht dat de Europeanen hetzelfde wilden als de Japanners: een Amerikaans Disneyland. In 2001 gaf Jay Rasulo, sinds 1998 CEO van het resort, toe dat men te naïef was geweest in het verleden: "Euro Disney was het eerste park waar het grootste deel van de bezoekers verschillende culturele achtergronden hebben, en we hadden nog geen ervaring met een multiculturele omgeving. We dachten dat Europeanen een Amerikaans product wilden. Dat wilden ze niet en lessen werden hieruit getrokken." Disneyland paste zich met vallen en opstaan aan de culturele- en werkgewoontes in Europa. Het resultaat hiervan kon je al zien enkele jaren na de opening: men verkoopt Espresso in het park en serveert wijn en bier, wat voorheen niet het geval was. Ook bieden de hotels en de restaurants in het park nu een ontbijt aan. Parkmaps worden in 6 talen gedrukt. Ook heeft het bedrijf zijn verkoopstrategie aangepast: Europeanen vertrouwen meer op reisagenten en touroperators dan Amerikanen, iets dat Disney altijd genegeerd had. Nu werkt Disneyland Resort Paris nauw samen met verschillende touroperators.

Eind jaren '90 besliste de Walt Disney Company dat elk Disney resort een bestemmingsresort moest worden als Walt Disney World. Hierdoor werd een tweede park toegevoegd aan de resorts van Anaheim, Tokyo en Parijs. Het doel van de nieuwe Walt Disney Studios was om het bezoekersaantal van de parken omhoog te duwen doordat de mensen langer in het resort zouden blijven. Men verwachtte in totaal 17 miljoen bezoekers voor de beide parken in het eerste volledige WDS-jaar en dat deze bezoekers een extra dag en nacht zouden blijven. Men hoopte ook dat doordat de mensen langer bleven, ze meer zouden spenderen aan horeca, souvenirs en hotelovernachting. De winst komt namelijk niet van de beide parken, maar van de hotels, horeca en shops.

De volgende crisis...

In 2001 werd het park door de Franse veiligheidsdienst ingelicht dat terroristen mogelijk zouden toeslaan op Amerikaanse doelwitten, waaronder Disneyland Paris. Hierdoor werd de security in en rond het park drastisch verhoogd. Op 11 september kwam de dramatische bevestiging van de waarschuwing. De aanslagen in New York hadden hun terugslag op de package verkoop, en vliegtuigmaatschappijen en de toeristische sector in het algemeen. Slechts een jaar later openden de Walt Disney Studios: een investering van 610 miljoen euro dat door een nieuwe economische recessie en een slaBakkende reissector het verwachte rendement en bezoekersaantallen niet haalde. Alhoewel het nieuwe park bij opening slechts 10 attracties bevatte en verre van dagvullend was, kostte een toegangskaartje evenveel als voor het eerste park. Disney wou niet dezelfde fout maken als in '92 en bouwde een zo goedkoop mogelijk park, maar de 'extra-park-extra-dag'-formule werkt enkel wanneer het nieuwe park aantrekkelijk én dagvullend is. "Het meest spectaculaire Disney park en het meest banale Disney park liggen net naast elkaar, het is bijna niet te geloven dat deze twee parken door hetzelfde bedrijf gebouwd zijn.", schrijven anonieme Imagineers op hun blogsite Re-Imagineering. Waarschijnlijk hadden de zaken anders gelopen wanneer men had geïnvesteerd in een nieuwe topattractie voor het Disneyland Park in plaats van de bouw van een nieuw park. In het verleden had de opening van Space Mountain immers al bewezen dat een nieuwe attractie voor een serieuze boost kan zorgen. Het originele park kan immers makkelijk nog 4 à 5 miljoen bezoekers extra per jaar aan.

Jay Rasulo krijgt in 2003 de kans om hogerop te geraken binnen de Walt Disney Company en wordt de algemeen manager van Disney's Theme Park afdeling. Zijn plaats wordt ingenomen door André Lacroix. Lacroix, die aan het hoofd stond van Burger King, neemt de uitdaging aan om het falende Disneyland Resort Paris te redden. In zijn eerste publieke vertoning, legt André Lacroix de  zorgwekkende financiële positie van het bedrijf bloot. De langdurige crisis in de toeristische sector, de moeilijkheden met de Franse arbeidswetgeving en de kosten van de bouw van de Walt Disney Studio's hebben samen geleid tot het eerste serieuze nettoverlies sinds jaren. Om het resort er bovenop te helpen, lanceert Lacroix de 'Need Magic'-reclamecampagne in alle Europese landen. Hij stort zich met hart en ziel op zijn werk en voert werken uit die zijn voorgangers onbelangrijk vonden: het vernieuwen en onder handen nemen van grote delen van het park. Van de Nautilus tot de Main Street, Discoveryland en stukken van Fantasyland. Ook is hij een grote fan van entertainment en voert het aantal dansers tijdens de parades op. Hij introduceert het Jungle Book Carnaval in februari om meer gasten naar het resort te lokken tijdens de low-season maanden. De Main Street Electrical Parade begint aan zijn laatste seizoen met een emotioneel einde van de meeste geliefde parade. Disney's Fantillusion Parade vervangt de Main Street Electrical Parade.

Het resort wordt voor de tweede keer gered

De financiële situatie was wederom zo slecht dat het park in 2004 opnieuw rond de tafel ging zitten met de banken om de schuldenlast van 2,4 miljard Euro te herzien. De schulden werden herbracht tot 1,9 miljard Euro en er werd voor 250 miljoen euro nieuwe aandelen uitgegeven. Deze 250 miljoen gebruikt het park nu voor de bouw van de nieuwe attracties, het bewijs dat het resort de schuldenlast niet als zwaard van Damocles beschouwt. Het merendeel van de schulden zijn immers leningen aan een heel interessante intrest. Daarom is gekozen om te investeren in attracties en niet in het afbetalen van de leningen. Disneyland Resort Paris is er van overtuigd dat nieuwe attracties op termijn meer opbrengen dan de schulden kosten. Als alles volgens schema verloopt zouden alle schulden tegen 2027 moeten afbetaald zijn.  Ondertussen zijn er nog een pak plannen voor zowel het Disneyland Park als de Walt Disney Studios. Deze laatste zal in de toekomst 2 à 3 keer zo groot worden. Disney heeft zijn fout ingezien en de Imagineers doen er alles aan om van het park aantrekkelijker én dagvullend te maken. De kans is groot dat wanneer de nieuwe Toon Studios een succes wordt, groen licht gegeven wordt voor meer attracties in de Walt Disney Studios. Er zijn geruchten dat na de opening van Tower Of Terror Studio Tram Tours onder handen genomen wordt. Om plaats te maken voor een nieuwe centrale hub zou het station van de Tram Tours verplaatst worden en zou de route uitgebreid worden met nieuwe sets. Ook wordt gefluisterd dat Fantasmic en The Great Movie Ride naar Parijs komen. Stitch, The Great Escape zou dan weer de saaie rondleiding in de Disney Channel Studios gaan vervangen. Van één attractie zijn de geruchten wel heel sterk: Soarin' Over The World, een geüpdated versie van Soarin' Over California in Epcot en Disney's California Adventure dat in 2009 of 2010 zou geopend worden. Ook zou het park binnenkort zijn eerst service-a-table restaurant openen.

Ook in het Disneyland Park is nog heel wat ruimte voor uitbreiding, wie weet voor die andere Amerikaanse klassieker: Splash Mountain.
In de originele conventie met de Franse staat is een masterplan opgenomen dat 3 themaparken voorziet. Ten laatste in 2017 moeten de plannen i.v.m. het derde themapark bekend gemaakt worden. In tussentijd concentreert Disneyland Resort Paris zich vooral op het beter laten draaien van de huidige parken, en heel waarschijnlijk zullen er nog een aantal hotels bijgebouwd worden. Disney en Pierre et Vacances (de groep achter Center Parcs dat recent ook Sun Parks overgenomen heeft) hebben reeds plannen bekendgemaakt voor het grootste vakantiepark van Europa: Villages Nature. Villages Nature moet een mileuvriendelijk park worden van 520 hectare en zal 9.000 banen opleveren. Het park opent in 2010 en er wordt gehoopt op 400.000 gasten per jaar.

15 jaar Disneyland

Dit jaar bestaat disneyland 15 jaar. Sinds 1992 zijn reeds 175.000.000 mensen door de poorten van het resort gelopen, wat neerkomt op 12 à 13 miljoen bezoekers per jaar.
'The Year To Be Here', zo start het park de feestelijkheden voor zijn 15e verjaardag. Feestelijkheden die een jaar lang zullen duren. Naast extra veel entertainment, een splinternieuwe parade opent het resort ook 3 nieuwe attracties: Cars Race Rally, Crush's Coaster en Tower of Terror. Maar het houdt niet op, in de loop van 2008 zal een nieuwe parade in de Walt Disney Studios zijn opwachting maken: de Disney Stars and Motorcars Parade. Deze parade is afkomstig uit de Disney's MGM Studios in Florida, bestaat uit heel wat ouderwetse limousines en is gebaseerd op de parades die vroeger in Hollywood gehouden werden bij oa. filmpremières.

©Disney - www.valdeurope.com

De nieuwigheden

Disney's Once Upon A Dream Parade

Deze nieuwe parade werd speciaal voor de 15e verjaardag van Disneyland Resort Paris gecreëerd. De 8 wagens zijn gebouwd volgens een back-to-back principe, de wagens brengen twee verhalen; één aan de voorzijde en één aan de achterzijde. Voor het eerst in de geschiedenis van Disney Parades wordt er ook met geuren gewerkt. Voor elke wagen is een specifieke geur ontwikkeld, passend bij het thema. Naar Disneyland Resort Parijs begrippen zijn er meer Disneyfiguren gebruikt dan ooit ervoor. De eerste wagen van de parade toont een enorm opengeslagen boek waarboven Mickey en Minnie in een luchtballon zweven, begeleid door Donald Duck die overal confetti strooit. De parade trekt dagelijks door het park, en loopt nog minstens tot 31 maart 2008.

Meer figuren dan ooit tevoren

In de beide Disney parken van Disneyland Resort Parijs kan je op tal van locaties je favoriete Disney figuren ontmoeten. De Disney Character Express voert meermaals per dag een aantal Disney figuren door de Main Street. Voor het kasteel en op andere verjaardagslocaties stappen de figuren uit voor een ontmoeting met de bezoekers. 
Het kasteel is speciaal voor de 15e verjaardag versierd met 15 gouden beelden van de bekendste Disney figuren, elk met een kaars in hun hand. Elke avond worden de kaarsjes één voor één ontstoken tijdens de Candleabration ceremonie.

Nieuwe attracties en themagebied

Maar liefst 3 attracties zullen tijdens het verjaardagsjaar openen in de Walt Disney Studios. De eerste twee attracties maken deel uit van het nieuwe themagebied Toon Studios en zijn geopend op 9 juni 2007. Deze attracties zijn in nog geen enkel ander Disney park te zien.

De eerste serieuze uitbreiding voor de Walt Disney Studios dus, die er dankzij de Toon Studio's er meteen wat groener uitzien.

Crush's Coaster

Deze attractie is uiteraard gebaseerd op Finding Nemo, Disney's/Pixar's megahit van enkele jaren terug. Crush, de coole schildpad neemt je mee op een reis door de onderwaterwereld richting de Oost-Australische Golfstroom. Crush's Coaster is een hele leuke en erg mooie familie-achtbaan geworden. Het station is gethematiseerd als een haventje bij valavond. Bij het verlaten van het station word je uitgewuifd door twee meeuwen die 'Mine! Mine! Mine!' scanderen. Met een 'plons' kom je in de onderwaterwereld terecht waar Nemo en Crush je meenemen voor een wilde rit. Een héél leuke nieuwe attractie !

Cars Race Rally

Welkom in Radiator Springs, een slaperig stadje langs de Route 66. Dit stadje bevindt zich in een diepe slaap sinds de bouw van de snelweg. 
Voor de gelegenheid Radiator Springs nagebouwd: van Flo's V8 café tot Luigi's Casa Della Tires. Je kan er op de foto met Luigi, zijn assistent Guido en natuurlijk met Mater en Lightning McQueen.

Ronddraaiende auto's, spinnende wielen en ronkende motoren is waar Cars Race Rally om draait. Neem plaats in je wagen en zet de theorie van Doc Hudson om in de praktijk. Tijdens de rit word je bijgestaan door Mater en Lightning McQueen.

Deze attractie is vooral bedoeld voor de jongsten onder ons, maar laat dat je er zeker niet van weerhouden om zelf plaats te nemen achter het stuur van de Cars Race Rally. 

The Twilight Zone Tower Of Terror.

Eindelijk in Parijs, de attractie waar we al zo lang op wachten. Dé attractie die de Walt Disney Studios nodig had. Dag na dag wordt in de Studios duidelijk wat voor een prachtig gedetailleerde en monumentale attractie dit is. De Tower of Terror opent begin 2008. Je stapt aan boord van een service lift van het oude, vervallen Hollywood Tower hotel, ooit hét hotel van Hollywood. De lift neemt je 13 verdiepingen omhoog in een donkere liftschacht om je te laten zien wat welk mysterie er zich jaren geleden afgespeeld heeft in het hotel. Naar alle waarschijnlijkheid is de attractie een kopie van de versie in Anaheim, maar het interieur van de attractie is voorlopig nog een goedbewaard geheim: zit de befaamde 'fifth dimension' er in of niet... ? Afspraak in 2008 !

Naast de toren wordt momenteel ook gebouwd aan de Hollywood Boulevard. Binnenkort waan je je in Los Angeles wanneer je tussen befaamde Hollywood landmarks richting Studio Tram Tours loopt.

Nog meer informatie op www.disneyland15.com

Bronnen

Disneylandparis.com : www.disneylandparis.com
Valdeurope.com : www.valdeurope.com
Boek From Sketch to reality (Alain Littaye - Didier Ghez)
VRT nieuws : www.vrtnieuws.net
Re-imagineering: http://imagineerebirth.blogspot.com/
Solarius: www.solarius.com
Miceage : www.miceage.com
Wikipedia: www.wikipedia.com
D-log.nl: www.d-log.nl

top