Paswoord vergeten? We sturen het je zo terug op en dan kan je terug aan de slag.
Join the club! Deel al je ervaringen!
Pretparkpaspoort van Peter Van de Veire
Share
Auteur: Geen geen @ 20 Mei 07

Header pretparkpaspoort
Peter Van de Veire pretparkpaspoort

 

Peter Van de Veire
De grote Peter Van de Veire Ochtendschow, elke werkdag van 6 tot 9 op Studio Brussel.

Ik ga toch een één- à tweetal keer per jaar naar een pretpark. Zeker met de kinderen is dat leuk.

Absoluut de Efteling. Ik ging er als kind al zo graag heen, met mijn ouders ben ik hier zeker zo’n viertal keer geweest. Maar ook als volwassene kwam ik hier graag… met het lief enzo. Maar ’t is niet alleen uit nostaligsche redenen dat ik naar hier kom. In dit park ‘klopt’ alles, het is tot in de kleinste details afgewerkt. Ik kan met veel plezier door het sprookjesbos lopen: dat ligt er ondanks zijn leeftijd piekfijn bij, daar geniet ik van.

 

 

Geef mij maar een kijkattractie, al ben ik zeker niet bang van achtbanen. Die thrillrides zijn aan mij niet meer besteed. Als kind ga je daar in, en is dat allemaal niks, maar als je wat ouder en zwaarder wordt voel je echt je lichaam meer alle kanten opgaan… Voor mij hoeft dat niet meer.

 

 

Het eerste wat me te binnenschiet: Pandadroom. Ik vond dat knap, met die bewegingen en die effecten in de cinema. Echt iets voor mij. Ik koester ook nog goede herinneringen aan Apirama in de Meli. Die rondvaart tussen de bijtjes in alle mogelijke posities en houdingen, daar was ik als kind enorm door gefascineerd.

 

 

Ik heb al geleerd dat je op één dagje pretparken niet alle attracties kan doen. Ik ‘shop’ wat in het aanbod, ik kijk welke attracties ik zeker wil doen. Verder is zo’n dag genieten hé: wat rondwandelen, wat eten en snoepen, …

 

 

Ik denk dat dat de vele bezoekjes aan het Meli-park moeten geweest zijn. Al was op ’t einde het beste er wat af en is het nu, in de handen van Studio 100 allemaal beter geregeld.

 

Ik herinner me ooit naar Harry Malter geweest te zijn. Al kon je dat nauwelijks een pretpark noemen: een paar slecht onderhouden molens en een paar dieren die in veel te kleine kooien opgesloten zaten. Dat gaf me zo’n onbehaaglijk gevoel, dat kon niet de pretpark-illusie volhouden.

 

 Met zere voeten naar huis... en op de achterbank in slaap vallen. Helaas is dat laatste er voor mij niet meer bij. Ik kijk altijd tegen die terugrit op als ik naar een pretpark ga. Een dagje pretparken is toch vooral het kind in jezelf naar boven halen.

 

Bedankt, Peter Van de Veire om even tijd voor ons te maken.

Tekst: Bram Faems

De grootste pretpark-fansite van België met een Europese parkgids van maar liefst 100 pretparken, een rijkgevulde nieuws- en artikelsectie en een forum.